İşçinin işten ayrılması her durumda aynı hukuki sonucu doğurmaz. Haklı bir neden bulunmaksızın işçinin kendi iradesiyle sona erdirdiği sözleşme ile 4857 sayılı İş Kanununun 24. maddesine dayanılarak yapılan haklı nedenle fesih birbirinden ayrılmalıdır.
Belgenin başlığı tek başına belirleyici değildir
Bir belgenin “istifa”, “ayrılma dilekçesi” veya başka bir ad taşıması önemli olmakla birlikte uyuşmazlık halinde belgenin içeriği, düzenlendiği koşullar, işçinin açıkladığı gerekçe ve diğer deliller birlikte değerlendirilebilir.
İşçinin haklı fesih nedenleri
İş Kanununun 24. maddesi sağlık sebepleri, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri ile zorlayıcı sebepler başlıkları altında haklı fesih nedenlerini düzenler. Ücretin kanuna veya sözleşmeye uygun biçimde hesaplanmaması ya da ödenmemesi de ilgili hüküm kapsamında önem taşıyabilir.
Fesih nedeni açıkça ortaya konulmalıdır
İşçinin sözleşmeyi hangi olay nedeniyle sona erdirdiğinin anlaşılabilir olması ispat bakımından önemlidir. Ücret bordrosu, banka hareketi, ihtarname, yazışma, sağlık kaydı veya çalışma süresi kayıtları ileri sürülen nedene göre değerlendirilebilir.
Kıdem ve ihbar sonucu
İşçinin haklı nedenle fesih hakkını hukuka uygun kullanması halinde kıdem tazminatı bakımından ayrıca bir yıllık hizmet ve diğer hak kazanma şartları incelenir. İşçinin haklı nedenle derhal feshi, işverenden ihbar tazminatı istenen olağan bildirimli fesih modeli değildir.